Κυριακή, 17 Ιουλίου 2011

Ο ορισμός της Υγείας στο διανοητικό-πνευματικό επίπεδο



Ένας σαφής ορισμός της Υγείας σ’ αυτό το επίπεδο αποτελεί αρκετά δύσκολο έργο, καθώς πρέπει ν’ αναγνωριστεί η ταυτότητα των πιο σημαντικών διανοητικών- πνευματικών ιδιοτήτων, οι οποίες, αν διαταραχθούν, μπορεί να τραυματίσουν σοβαρά την διανοητική ισορροπία.
Μετά από πολύ περίσκεψη, έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η πνευματική ειρήνη είναι δυνατό να επηρεαστεί πολύ δραστικά από τον εγωϊσμό, τη φιλαυτία και τον πόθο ιδιοκτησίας. Όσο πιο εγωϊστικό και φίλαυτο εμφανίζεται ένα άτομο, τόσο αυξάνουν οι πιθανότητες για την ενδεχόμενη πνευματική του αποδιοργάνωση.
Είναι γνωστό ότι ένας άνθρωπος που είναι πολύ εγωϊστής μπορεί να γίνει έξω φρενών, όταν η εξουσία του, η γνώση του ή οι επιτεύξεις του προσβάλλονται ή τίθενται υπό αμφισβήτηση. Ένας ταπεινός άνθρωπος με αυτογνωσία θ’ αγνοήσει την άδικη κριτική ή θα αντιδράσει με μετριοπάθεια. Στην πραγματικότητα θα λάβει υπόψη του την όποια θετική πλευρά της κριτικής και, ανάλογα, θα διορθώσει τις πράξεις του. Το ίδιο έντονο ερέθισμα ( σοκ) που θα αποδιοργανώσει και θα καταστρέψει κάποιον εγωϊστή είναι δυνατό ν’ αφήσει σχεδόν ανεπηρέαστο έναν ταπεινό άνθρωπο .
Ένας εγωκεντρικός βιομήχανος με προβληματική επιχείρηση, μετά την απώλεια του εργοστασίου του ενδιαφέρεται περισσότερο για την γνώμη των άλλων γι’ αυτόν παρά για την τύχη των οικογενειών, συμπεριλαμβανομένης και της δικής του, που αντιμετωπίζουν πια πρόβλημα επιβίωσης. Έχει πληγωθεί το « εγώ» του. Ακόμη και στην περίπτωση όπου έχει άφθονα χρήματα, για να μπορέσει να ζήσει χωρίς το εργοστάσιο του, θα νιώθει άθλια μετά την αποτυχία. Είναι τότε αναπόφευκτο ν’ αναπτύξει μια σειρά συμπτωμάτων εξαιτίας της αδικαιολόγητα υπερβολικής και εγωκεντρικής λύπης του.
Με ανάλογο τρόπο, ο πόθος της ιδιοκτησίας είναι δυνατό να αποτελέσει τον πυρήνα μιας διανοητικής διαταραχής. Μπορεί κανείς να φανταστεί την αντίδραση ενός φιλάργυρου στην απώλεια της περιουσίας του και τη βαριά συμπτωματολογία που θα έχει το γεγονός αυτό ως αποτέλεσμα. Ωστόσο, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι πολύ σπάνια σήμερα κάποιος είναι  ολότελα απαλλαγμένος από τα συναισθήματα του εγωισμού, της φιλαυτίας και του πόθου ιδιοκτησίας.
Είναι, επίσης, αλήθεια ότι το άτομο που είναι απορροφημένο στο « εγώ» του δεν μπορεί να παρατηρήσει με αντικειμενικότητα, ούτε να δει την αλήθεια. Νομίζει πάντα ότι γνωρίζει το κάθε τι, καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο. Η ανθρωπότητα έχει υποστεί μεγάλες καταστροφές εξαιτίας του εγωκεντρισμού ατόμων που βρίσκονται σε ηγετικές θέσεις. Ρίχνοντας μια ματιά στην ιστορία συχνά αναγνωρίζουμε αυτή την ιδιότητα και την επονομάζουμε παραφροσύνη των διοικούντων.
Μιλάμε για την παραφροσύνη του Χίτλερ, του Ίντι Αμίν Νταντα, ακόμη και του καπετάνιου του « Τιτανικού», ο εγωισμός και η άγνοια του οποίου στοίχισαν τις ζωές εκατοντάδων ανθρώπων. Με τον τρόπο του ο καθένας από μας μπορεί να συμπεριφερθεί παρόμοια σε μικρότερη κλίμακα. Αυτή η «ασθένεια» που αποκαλείται εγωισμός, συμφέρον και φιλαυτία φαίνεται ότι είναι πανανθρώπινη.
Γι αυτό το λόγο, θαυμάζουμε και λατρεύουμε τους αγίους, γιατί πιστεύουμε ότι αυτοί κατάφεραν πραγματικά να τιθασεύσουν τις ίδιες τους τις ζωές για χάρη των άλλων. Τους λατρεύουμε ως « ανώτερα» πνευματικά όντα, γιατί τα επιτεύγματα τους μας φαίνονται ακατόρθωτα.
Μολονότι συναντάται σπάνια, αυτή η συμπεριφορά είναι η πιο υγιής πνευματική κατάσταση, όπου το άτομο μπορεί να βρει πραγματική ειρήνη και ευτυχία.
Μια τέτοια κατάσταση, ωστόσο, μπορεί να επιτευχθεί μόνο διαμέσου συνειδητών προσπαθειών του ατόμου, ενώ η υγιής κατάσταση του φυσικού σώματος υπάρχει από τη στιγμή της γέννησης του.
Είναι έμφυτη η τάση που παρακινεί τους ανθρώπους να εξελιχθούν σε όντα γεμάτα Αγάπη και Σοφία, ένα φυσικό κληροδότημα. Μόνο αν ακολουθηθεί αυτή η εσωτερική παρόρμηση, θα υπάρξει ελπίδα για το ανθρώπινο γένος.
Ο μόνος τρόπος για να επιτύχουμε ένα καλύτερο επίπεδο υγείας είναι να αντιμετωπίσουμε το θέμα αυτό σε όλες του τις διαστάσεις. Η ανισορροπία που νιώθουμε στο διανοητικό και πνευματικό επίπεδο είναι ίσως η μεγάλη πρόκληση, το πιο σύνθετο και πολύπλοκο πρόβλημα που πρέπει να λύσουμε. Κανένας δεν εξαιρείται απ’ αυτήν την ανισορροπία. Υπάρχουν διαφορετικοί βαθμοί ατομικισμού και εγωισμού και όσο μεγαλύτερος είναι ο εγωισμός και η φιλαυτία του ατόμου, τόσο περισσότερες πιθανότητες υπάρχουν για μια διανοητική διαταραχή.
Μπορούμε λοιπόν, να προσδιορίσουμε την πνευματική Υγεία ως εξής: Ελευθερία από τον εγωισμό που έχει ως κατάσταση την καθαρότητα στην σκέψη και την πλήρη ένωση με την Αλήθεια.
Έτσι ο πλήρης ορισμός της υγείας μπορεί  τώρα να συνοψιστεί με τον ακόλουθο τρόπο:
Υγεία είναι η ελευθερία από τον πόνο στο φυσικό σώμα, με κατάσταση την ευεξία, ελευθερία από το πάθος στο συναισθηματικό επίπεδο, που έχει ως αποτέλεσμα μια δυναμική κατάσταση γαλήνης και ηρεμίας, και ελευθερία από τον εγωισμό στο πνευματικό επίπεδο, που επιφέρει ως κατάσταση την καθαρότητα του νου και τελικά την πλήρη ένωση με την Αλήθεια.
Ένα πραγματικά υγιές άτομο θα πρέπει, λοιπόν να συνδυάζει τις θετικές ιδιότητες της Αγάπης και της Σοφίας, όταν βρίσκεται, φυσικά, στην υψηλότερη κατάσταση υγείας.
Είναι προφανές ότι μια τέτοια κατάσταση υγείας είναι ιδανική και γι αυτό είναι αδύνατο να την κατακτήσει κάποιος στο σύνολο της. Αλλά ο ορισμός δείχνει το στόχο για ένα ιδανικό πρότυπο υγείας, στο οποίο τα διάφορα θεραπευτικά συστήματα πρέπει να αποσκοπούν. Όσο πιο πολύ ένας ασθενής, που ακολουθεί μια θεραπεία, προσεγγίζει αυτή την κατάσταση, τόσο πιο υγιής γίνεται. Και όσο περισσότερο απομακρύνεται από αυτή, τόσο περισσότερο αρρωσταίνει.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.