Τετάρτη, 15 Ιουνίου 2011

Ορισμός και μέτρο της Υγείας- Oμοιοπαθητική

Απόσπασμα από το βιβλίο Νέα διάσταση στην Ιατρική του Γεώργιου Βυθούλκα εκδόσεις Μαράθια ( Άνθρωπος και Υγεία Ομοιοπαθητική)



Το πρώτιστο καθήκον μιας επιστήμης που ισχυρίζεται ότι βασικό σκοπό της έχει να επαναφέρει την υγεία είναι να ορίσει:
1.   Τι είναι « υγεία».
2.   Ποιος είναι ο στόχος ή η επιδίωξη της θεραπείας και
3.   Προς ποια κατεύθυνση πρέπει να οδηγείται ο ασθενής κατά τη διάρκεια της θεραπείας του. Πρέπει, επίσης, να προσδιοριστούν οι παράμετροι με βάση τις οποίες θα μπορέσουμε να μετρήσουμε την υγεία. Αυτό πρέπει να γίνει έτσι ώστε οποιοσδήποτε μπορεί εύκολα να επιβεβαιώσει αν ένα άτομο, που ακολουθεί μια οποιαδήποτε θεραπεία, βαδίζει προς την κατεύθυνση της υγείας ή αν και πόσο οπισθοχωρεί προς μια βαθύτερη κατάσταση ανισορροπίας.
Είναι αμφίβολο αν ένας απόφοιτος της Ιατρικής Σχολής μπορεί να δώσει κάποιον απ’ αυτούς τους ορισμούς. Είναι, επίσης αμφίβολο αν οι σπουδαστές της Ιατρικής κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης τους έχουν διδαχθεί πώς ν’ αναγνωρίζουν την ιδανική κατάσταση υγείας, τα διάφορα στάδια του οργανισμού ή τις παραμέτρους που προσδιορίζουν την υγεία.
Όταν ο πόνος έχει φύγει, όταν η φλεγμονή έχει υποχωρήσει, όταν η παθολογία δεν είναι πια εμφανής, ο ασθενής, συνήθως, αποκαλείται θεραπευμένος. Παρ’ όλα αυτά, είναι δυνατό να υπάρχουν ακόμη χρόνιες διαταραχές ή συμπτώματα που η ίδια θεραπεία έχει προκαλέσει ( ειδικά σε βαθύτερα και σημαντικότερα συστήματα του ανθρώπινου οργανισμού, όπως είναι το ανοσοποιητικό σύστημα, ή – ακόμα χειρότερα- στο διανοητικό ή στο ψυχικό επίπεδο) και που δεν έχουν ληφθεί υπόψη. Μια θεραπεία, λοιπόν, πρέπει να έχει ευεργετικό αποτέλεσμα σε όλα τα επίπεδα ταυτόχρονα, για να μπορεί κάποιος να ισχυριστεί ότι είναι η σωστή.
Η θεραπεία ολόκληρου του ατόμου, κάτι που είναι τώρα αποδεκτό απ’ όλους σε φραστικό μόνο επίπεδο, δε θα έπρεπε να αποτελεί θεωρητικό « ζητούμενο», αλλά εφαρμοσμένη πραγματικότητα.
Ελπίζω να μπορέσω να καταδείξω καθαρά σ’ αυτή μου τη μελέτη ότι ένας τέτοιος αντικειμενικός στόχος είναι σχεδόν αδύνατο να επιτευχθεί διαμέσου μιας θεραπείας με αλλοπαθητικά φάρμακα. Η θεραπεία είναι δυνατή μόνο διαμέσου μερικών μορφών εναλλακτικής ιατρικής, όταν αυτές εξασκούνται σωστά βέβαια. Τέτοιες μορφές Ιατρικής είναι: η Ομοιοπαθητική, ο Βελονισμός, η Οστεοπαθητική και η Φυσική Υγιεινή.

Ο ορισμός της Υγείας για το  φυσικό σώμα
Η ασθένεια, είτε εκδηλώνεται ως πόνος, δυσανεξία, ή αδυναμία, τείνει πάντοτε στον περιορισμό του « ατόμου». Το αντίθετο της, η υγεία, δίνει μια αίσθηση ελευθερίας. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο στον ορισμό που ακολουθεί χρησιμοποίησα τη λέξη « ελευθερία» ως λέξη κλειδί.
Δίνω, επίσης, ένα ξεχωριστό ορισμό της υγείας για καθένα από τα τρία επίπεδα, από τη στιγμή που γνωρίζω ότι κάποιος μπορεί να νοσεί σ’ ένα από αυτά, ενώ στα υπόλοιπα μπορεί να εμφανίζεται ως πλήρως υγιής. Λόγου χάρη, ένας σχιζοφρενής, βαθιά διαταραγμένος στο διανοητικό και ψυχικό επίπεδο, εμφανίζεται εξαιρετικά υγιής στο φυσικό σώμα. Είναι τεκμηριωμένο γεγονός ότι οι σοβαρά διανοητικά ασθενείς σχεδόν ποτέ δεν πάσχουν από σωματικά προβλήματα, ούτε προσβάλλονται εύκολα από οξείες ασθένειες ακόμα και όταν βρίσκονται στις πιο αντίξοες συνθήκες, ενώ άλλοι που υποφέρουν από σωματικές ενοχλήσεις μπορεί να είναι πολύ υγιείς στην ψυχική ή τη διανοητική σφαίρα.
Όπως είπαμε ήδη, κάθε πόνος, δυσανεξία ή αδυναμία του φυσικού σώματος έχει ως αποτέλεσμα τον περιορισμό της ελευθερίας και μια αίσθηση δέσμευσης ή υποταγής στον πόνο ή τη δυσανεξία. Ο ασθενής αναγκαστικά εστιάζει την προσοχή του στον πόνο, αποκλείοντας οτιδήποτε άλλο και, φυσικά χάνει την γενική αίσθηση της ευρωστίας. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η υγεία, σε ό,τι αφορά το φυσικό επίπεδο, είναι δυνατό να ορισθεί με τον ακόλουθο τρόπο: Υγεία στο φυσικό σώμα υπάρχει, όταν αυτό είναι ελεύθερο από τον πόνο και βρίσκεται σε κατάσταση ευεξίας.
Συνεχίζεται....

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.