Πέμπτη, 10 Φεβρουαρίου 2011

Η Κοινωνία και το Άτομο- Έρμαν Έσσε




Από το βιβλίο του Έρμαν Έσσε Σκέψεις και Δοκίμια των εκδόσεων Νεφέλη.


" Τα μόνα πράγματα που ο αστός αποκαλεί " πραγματικά" είναι αυτά που όλοι αντιλαμβανόμαστε με τον ίδιο τρόπο ή τουλάχιστον οι περισσότεροι."

" Ο κάθενας που έχει πετύχει ένα μεγάλο βαθμό ατομικότητας δεν μπορεί παρά να δει στο τέλος ότι η ζωή είναι ένας αγώνας ανάμεσα στη θυσία και την πρόκληση, ανάμεσα στην αναγνώριση των συλλογιστικών αξιών και τη διάσωση της προσωπικότητας."

" Θεέ και Κύριε, τι είδους κόσμος είναι αυτός, που είναι αδύνατον να είναι κανείς σωστός αν δεν έχει γίνει νευρωσικός πρώτα!"

" Αυτοί που έχουν κουράγιο και χαρακτήρα πάντα προκαλούν στους άλλους μια έντονη αίσθηση ναυτίας."

" Τι ειναι μεγάλο και τι είναι μικρό, τι είναι σημαντικό και τι ασήμαντο; ΟΙ ψυχίατροι αποκαλούν έναν άνθρωπο ανισόρροπο όταν αντιδρά με ευαισθησία και βιαιότητα στις μικροενοχλήσεις, τους μικροεκνευρισμούς, τις μικρές αναποδιές που προσβάλλουν την αξιοπρεπειά του, και ενώ είναι απόλυτως δυνατόν αυτό το ίδιο άτομο να δείχνει μεγάλο κουράγιο αντέχοντας σε βάσανα και χτυπήματα που οι περισσότεροι άνθρωποι δύσκολα θα μπορούσαν να αντέξουν. Κάποιος που συμβαίνει να είναι αναίσθητος στους συχνούς εξευτιλισμούς, που ανέχεται την πιο αξιοθρήνητη μουσική, την πιο άθλια αρχιτεκτονική, την πιο μολυσμένη ατμόσφαιρα που είναι δυνατόν να υπάρχει χωρις καμμιά διαμαρτυρία, αλλά που ωστόσο αρχίζει να χτυπάει το τραπέζι και να βρίζει όταν χάνει έστω και λίγο στα χαρτιά, θεωρείται σαν υγιής και κανονικός. Έχει τύχει να δω στις ταβέρνες ανθρώπους ευυπόλυπτους, που γενικά θεωρούνται σαν απολύτως κανονικοί και έντιμοι, να βρίζουν και να αφρίζουν από το κακό τους με τέτοιο φανατισμό, τόση χυδαιότητα, τόσο κτηνωδώς- ιδιαίτερα όταν αισθάνονται την ανάγκη να κατηγορήσουν κάποιον από τους συμπαίκτες τους για τα χρήματα που έχουν χάσει- που έντονα έχω αισθανθεί την επιθυμία να πάω να βρω τον πιο κοντινό ψυχίατρο για να βάλω μέσα σε κάποιο άσυλο αυτούς τους δυστυχισμένους. Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν πολλά αξιολογικά κριτήρια, που όλα αξίζουν την προσοχή μας, δεν μπορώ όμως να θεωρήσω κανένα από αυτά, συμπεριλαμβνανομένων και αυτών της επιστήμης και της τρέχουσας επίσημης ηθικής, ως ιερά και απαραβίαστα."

" Δεν υπάρχει τίποτα τόσο κακό, άγριο και σκληρό στη φύση σαν τον κανονικό άνθρωπο."

" Αν και δεν αναγνωρίζουμε " καλές" ή " κακές," δεξιές ή αριστερές πεποιθήσεις, αναγνωρίζουμε ωστόσο δυο ειδών ανθρώπους: αυτούς που προσπαθούν να ζήσουν σύμφωνα με τι πεποιθήσεις τους και αυτούς που τις βάζουν στην τσέπη τους. Αυτό είναι το μόνο κριτηριό μας."

" Σύμφωνα με τη δική μου εμπειρία, ο χειρότερος εχθρός και διαφθορέας του ανθρωπου είναι η τάση- που είναι το αποτέλεσμα της διανοητικής αδράνειας και της επιθυμίας να διατηρήσει κανείς την ησυχία του- της προσχώρησης σε ομάδες και οργανώσεις με καθορισμένα δόγματα, είτε πρόκειται για θρησκευτικές, είτε για πολιτικές."

" Ένας σωστός άνθρωπος δεν μπορεί να κάνει ούτε ένα βήμα χωρίς να κάνει εχθρούς."

" Όταν μισούμε κάποιον είναι γιατί στην εικόνα του που έχουμε σχηματίσει στο νου μας μισούμε κάποιο μέρος το εαυτού μας. Τίποτα δεν μπορεί να μας προκαλέσει οποιουδήποτε είδους αντίδραση αν ήδη δεν υπάρχει μέσα μας."

" Μπορούμε να καταλάβουμε ο ένας τον άλλο, αλλά μπορούμε να ερμηνεύσουμε μόνο τον εαυτό μας."

" Αυτός που είναι " απροσάρμοστος στον κόσμο" βρίσκεται πάντα στο σημείο που είναι δυνατόν να ανακαλύψει τον εαυτό του. Αυτός που έχει προσαρμόστεί δεν βρίσκει ποτέ τον εαυτό του, απλώς καταλήγει στο να γίνει υπουργός."

" Όταν φοβόμαστε κάποιον είναι επειδή τον έχουμε αφήσει να αποκτήσει δύναμη πάνω μας."

" Όσο λιγότερο πιστεύω στην εποχή μας και όσο πιο άγονη και διεφθαρμένη παρουσιάζεται η ανθρωπότητα στα μάτια μου, τόσο λιγότερο βλέπω την επανάσταση σαν λύση και τόσο περισσότερο πιστεύω στη μαγική δύναμη της αγάπης."

" Η ανθρωπότητα- δηλαδή, η πλειοψηφία των ανθρώπων- ήταν πάντα εναντίον εκείνων που επιθυμούσαν το καλό, γιατί οι μάζες δεν είναι ούτε καλές ούτε κακές,είναι πάνω από όλα αδρανείς, και δεν υπάρχει τίποτα που να μισούν περισσότερο από τις όποιες εκκλήσεις γίνονται στην συνείδηση τους. Η εξέλιξη προς ανώτερα επίπεδα, η υπερκίνηση του εγωισμού και της αδράνειας θα είναι πάντα η δουλειά των ξεχωριστών ατόμων, ποτέ η δουλειά των πολλών."

" Όσο και αν οι άνθρωποι βρίσκονται κόντα ο ένας στον άλλο, υπάρχει πάντα ένα χάσμα αναμεσά τους που μόνο η αγάπη μπορεί να γεφυρώσει, και ακόμα και τότε πρόκειται για μια πρόσκαιρη γέφυρα."

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.