Τρίτη, 11 Ιανουαρίου 2011

Συνεχίζουμε το ταξίδι μαζί με τον Καζαντζάκη....

  ''Ερχόμαστε από τη σκοτεινή άβυσσο καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο, το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή.  
Ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει και η επιστροφή, ταυτόχρονα το ξεκίνημα και ο γυρισμός, κάθε στιγμή πεθαίνουμε. Γι' αυτό πολλοί διαλάλησαν: Σκοπός της ζωής είναι ο θάνατος. 
Μα και ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει και η προσπάθεια να δημιουργήσουμε, να συνθέσουμε, να κάνουμε την ύλη ζωή, κάθε στιγμή γεννιόμαστε. Γι'αυτό πολλοί διαλάλησαν: Σκοπός της εφήμερης ζωής είναι η αθανασία. 
Στα πρόσκαιρα ζωντανά σώματα τα δυο τούτα ρεύματα παλέυουν: α) ο ανήφορος, προς την σύνθεση, προς τη ζωή, προς την αθανασία β) ο κατήφορος, προς την αποσύνθεση, προς την ύλη, προς το θάνατο. 
Και τα δυο ρέυματα πηγάζουν από τα έγκατα της αρχέγονης ουσίας. Στν αρχή η ζωή ξαφνιάζει, σαν παράνομη φαίνεται, σαν παρά φύση, σαν εφήμερη αντίδραση στις σκοτεινές αιώνιες πηγές, μα βαθύτερα νιώθουμε: η Ζωή είναι και αυτή άναρχη, ακατάλυτη φορά του Σύμπαντου.
Αλλιώς, πούθε η περανθρώπινη δύναμη που μας σφεντονίζει από το αγέννητο στο γεννητό και μας γκαρδιώνει-φυτά, ζώα, ανθρώπους- στον άγώνα; Και τα δυο αντίδρομα ρέματα είναι άγια.
Χρέος μας λοιπόν να συλλάβουμε τ΄όραμα που χωράει και εναρμονίζει τις δυό τεράστιες τούτες άναρχες, ακατάλυτες ορμές και με το όραμα τούτο να ρυθμίσουμε το στοχασμό μας και την πράξη".                                                               
                                                                              
                                                 



                                                        

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.